دانلود کتاب کوتولهای با ریش بلند

کتاب کوتوله ای با ریش بلند اثر الکساندر چودسکو با ترجمه و تدوین اسماعیل پورکاظم که منضم به تصاویر متعدد و مناسبی گردیده است، می کوشد تا احترام به اجساد انسان ها را برای کودکان و نوجوانان فارسی زبان یادآور گردد.

لزوم دفن اجساد درگذشتگان در قصّه ها:

انسان ها همچون سایر موجودات زنده زمانی به دنیا می آیند و زمانی هم می میرند و بدین ترتیب جسم بی جان آن ها برجا می ماند که به تدریج در اثر فعل و انفعالات داخلی و فعالیت های موجودات ریز و درشت طبیعی از هم می پاشند و پس از تبدیل شدن به اجزاء سازنده اش به مادر  طبیعت یعنی خاک باز می گردند. 

از قدیم الایام با اجساد انسان هایی که به هر دلیلی می میرند، به گونه های مختلفی رفتار می شده است چنانکه:

وایکینگ که ساکنین قدیمی مناطق اسکاندیناوی واقع در شمال اروپا از جمله سوئد و نروز محسوب می شدند، اجساد مردگان خود بویژه بزرگان قوم را درون قایق ها و یا کشتی های کوچکی قرار می دادند و پس از آتش زدن آن در داخل دریا رها می ساختند و گاهاً کسانی را هم در سرنوشت آن ها شریک می ساختند. 

سرخپوستان آمریکا در قدیم مرده های خودشان را بر روی درختان و یا داربست های بلندی می گذاشتند، تا ضمن اینکه از گزند درندگان وحشی در امان می مانند، به تدریج بپوسند. این داربست ها و یا چهارپایه ها در مناطقی که مقدس خوانده می شدند و به نظرشان توسط ارواح محافظت می گردیدند، قرار داشتند. 

پیروان دین هندو اقدام به سوزاندن اجساد مردگان خویش با آتش زدن توده های بزرگ چوب و هیزم می نمایند. 

زرتشتیان اجساد مردگان خود را قبلاً بر بلندی هایی که دخمه نامیده می شدند، قرار می دادند، تا توسط باد و باران که از عناصر چهارگانه و پاک طبیعت خوانده می شدند، از بین بروند ولیکن امروزه نسبت به دفن مرده هایشان اقدام می ورزند. 

در بسیاری دیگر از اقوام و ادیان جهان اقدام به دفن مردگان همراه با کفن و یا تابوت در داخل خاک می نمایند، تا در آن جا بپوسند و موجب شیوع بیماری ها نگردند. 

به هر ترتیب همۀ ملت ها و اقوام جهان بر این عقیده اند که اجساد انسان ها از احترام خاصی برخوردارند و نباید در طبیعت به حال خودشان رها گردند.