کتاب مبانی هنرهای تجسمی نوشته ی عبدالمجید حسینی راد، از دروس پایه ی دهم گروه هنر فنی و حرفه ای است.
مبانی هنرهای تجسمی را می توان به قواعد درک زبان بصری و ایجاد اثر در هنرهای تجسمی تعبیر کرد. به وسیله ی شناختن و تجربه کردن مبانی هنرهای تجسمی زیان آثار هنری که با تجسم و با ارتباط بصری سروکار دارند بهتر فهمیده می شود و بهتر به کار گرفته می شود. همان طور که دانستن دستور زبان و قواعد ساختار صحیح جملات به درک بهتر از زبان نوشتاری و تفهیم بهتر مطالب کمک خواهد کرد، دانستن قواعد و زیان ارتباط با آثار بصری نیز به قدرت ابداع و ادراک در هنر تجسمی کمک می کند.
در بخشی از کتاب مبانی هنرهای تجسمی می خوانیم:
انسان معمولاً فضا را از طریق فاصله و ابعاد درک می کند. ما به طور طبیعی در درون فضا، که همان محیط کار و زندگی مان است، قرار گرفته ایم. همه ی چیزهای پیرامون ما نیز فضای زندگی ما را می سازند. در عین حال ما و همه چیزهای دیگر فضا را تشکیل می دهیم یا بخشی از فضا هستیم. بنابراین فضا یک مفهوم یا یک موضوع انتزاعی خارج از طبیعت و اشیا نیست. بلکه اشیا، موجودات و محیط پیرامون آن ها هستند که فضا را شکل می دهند. با این توصیف فضا معنای کاملا ملموس و عینی دارد.
مفهوم فضا در هنر تجسمی نیز با توجه به فاصله ها و ابعاد، اجزا و عناصر بصری یک اثر معنا پیدا می کند. به این ترتیب سازمان دهی فضای تجسمی معمولاً با معنی درک مکان، زمان و اشیا و ارتباط آن ها با یکدیگر انجام می شود. در معماری و در پیکره سازی، مخاطب، می تواند در فضای اثر و در کنار آن قرار گیرد و خود نیز بخشی از فضای اثر باشد. اما در نقاشی و در طراحی، فضای اثر در مقابل مخاطب و مستقل از او معنی می شود.
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی