خرید بک لینک

کتاب زایش تراژدی از جان موسیقی اثر گران بها و نایاب فریدریش ویلهلم نیچه، بزرگ ترین فیلسوف معاصر است.

نیچه اولین بار در سال 1872 میلادی در حالی که 28 ساله بود، این کتاب را منتشر کرد که با بازخوردی منفی در میان محصلان آکادمیک مواجه شد. اما با گذشت زمان و تعمق بیشتر در این اثر بی همتا، کم کم کتاب راه خود را پیدا کرد و سرانجام به چنان جایگاه والایی دست یافت که تأثیری عمیق بر تاریخ تفکر غرب به جای گذاشت.

در بخشی از کتاب زایش تراژدی از جان موسیقی می خوانیم:

شوپنهاور، کسی که آن صعوبتی را که شاعر تغزلی برای کند و کاوهای فلسفی هنر ایجاد می کند پنهان نمی دارد، معتقد است که وقتی در مابعدالطبیعه ی عمیق موسیقی اش به تنهایی شیوه ای را برای کنار زدن قاطعانه آن صعوبت پیدا کرد، در روح و جان خویش و با افتخاری شایسته او، راه حلی را برای آن کشف کرده است.

کاری که من نیز معتقدم در اینجا انجام داده ام. راه حلی که البته من با آن هم داستان نیستم.
برای مقایسه، این آن شیوه ای است که او به وسیله آن طبیعت بنیادین ترانه را توصیف می کند:
«آگاهی سراینده از موضوع اشتیاق و خواهش مالامال گشته است، که خواست و اشتیاق شخص خود اوست، اغلب همچون یک اشتیاق خرسند رها شده (طرب) و همچنین با غلبه ای بیشتر، همچون یک اشتیاق محدود و محصور (اندوه)، همواره چونان عاطفه، شور و وضعیت متلاطمی از احساسات.

به هر روی، موازی با این وضعیت و هم زمان با آن، سراینده با نظر بر طبیعت اطراف، بر خویشتن خویش همچون موضوع یک دانش و معرفت ناب و غیر ارادی آگاه می گردد، که آرامش مبارک و تزلزل ناپذیر آن در تقابل با شعف برآمده از آن اشتیاق و خواست همواره بازداشته شده …

برچسب: نویسنده: رضا رضوی تاريخ: چهارشنبه 11 ارديبهشت 1398 ساعت: 0:52

صفحه بندی