کتاب خویشتن پارسی نوشته شروین وکیلی چهار مقاله را در بر می گیرد که موضوع محوری شان شیوه ی صورت بندی مفهوم من در ایران زمین است. این نوشتارها به دنبال نقد تصویر مرسوم و رایجی پدید آمده است:
هدف از نگارش این نوشتارها نشان دادن این حقیقت بوده که مفهوم من در ایران زمین به شکلی متمرکز و پیچیده موضوع اندیشه و مدل سازی نظری بوده و در شعر شاعران نامدار در قالبی دقیق و روشن بازتاب داشته است. برای نشان دادن رویکردهای فهم و بیان مفهوم من سه شاعر با رویکردهای متفاوت را از زمان ها و قلمروهای جغرافیایی متفاوت در نظر گرفته ام: مولانای بلخی، حافظ شیرازی و بیدل دهلوی.
همه ی مقاله های این مجموعه پیش تر در همایش های علمی ارائه شده اند. پژوهش درباره ی مفهوم من در مثنوی معنوی را با تمرکز بر داستان شیر و نخجیران نخست در سخنرانی در ایوان شمس ارائه کردم که به همت موسسه ی سروش مولانا برگزار شد. سخنم درباره ی حافظ در همایش بین المللی حافظ و بحثم درباره ی بیدل در عرس های دوم و چهارم بیدل تهران به صاحب نظران عرضه شد.